Lotnictwo myśliwskie

Na początku wojny samoloty służyły do rozpoznania i kierowania ogniem artylerii, a lotnicy strzelali do siebie z pistoletów i karabinów. Przełomem było uzbrojenie strzelające do przodu, w kierunku lotu. Wiosną 1915 roku Francuz Roland Garros osłonił śmigło stalowymi klinami, a latem Niemcy wprowadzili jednopłatowiec Fokker z synchronizatorem. Dało im to przewagę, zwaną plagą Fokkerów, która trwała do wiosny 1916 roku.

Od 1916 roku myśliwce łączono w wyspecjalizowane eskadry, w Niemczech zwane Jagdstaffeln, tworzone z udziałem Oswalda Boelckego. Walczyły o panowanie w powietrzu, osłaniały samoloty rozpoznawcze i bombowe, atakowały balony obserwacyjne, a pod koniec wojny także wojska na ziemi. W 1917 roku nad frontem walczyły już całe formacje kilkudziesięciu maszyn. Najskuteczniejszym asem wojny był Manfred von Richthofen, któremu zaliczono 80 zwycięstw.