Wodnosamolot

Pierwszy udany lot wodnosamolotu wykonał Francuz Henri Fabre w marcu 1910 roku, a Amerykanin Glenn Curtiss zbudował wkrótce pierwsze łodzie latające. Floty chętnie je przyjęły, bo nie potrzebowały lotnisk: startowały z wody w portach albo z okrętów-baz, które opuszczały je dźwigiem za burtę. We wrześniu 1914 roku japońskie wodnosamoloty z okrętu Wakamiya bombardowały Tsingtao, a w Boże Narodzenie brytyjskie, z przerobionych promów, zaatakowały bazę sterowców w Cuxhaven.

12 sierpnia 1915 roku Charles Edmonds na wodnosamolocie Short 184 zrzucił torpedę na turecki statek na Morzu Marmara, choć cel był już wcześniej unieruchomiony przez okręt podwodny. Short 184 z okrętu Engadine był jedynym brytyjskim samolotem w bitwie jutlandzkiej. Do końca wojny wodnosamoloty i łodzie latające, jak brytyjskie Felixstowe, patrolowały morza w poszukiwaniu U-Bootów i sterowców; własne miały też floty niemiecka, austro-węgierska, włoska i rosyjska. Startom przeszkadzała jednak fala, więc rosło znaczenie samolotów startujących z pokładu.