Wojny bałkańskie

Bułgaria, Serbia, Grecja i Czarnogóra zawarły w 1912 roku sojusz wymierzony w Imperium Osmańskie, zwany Ligą Bałkańską. 8 października Czarnogóra wypowiedziała Turcji wojnę, a 18 października dołączyli do niej sojusznicy. Turcy przegrali w Macedonii i Tracji, Grecy zajęli Saloniki, a Bułgarzy doszli pod Konstantynopol. Pokój londyński z 30 maja 1913 roku zostawił Turcji w Europie tylko skrawek Tracji, a mocarstwa zgodziły się utworzyć niepodległą Albanię.

Bułgaria, niezadowolona z podziału Macedonii, w nocy z 29 na 30 czerwca 1913 roku zaatakowała Serbię i Grecję. Przeciw niej wystąpiły też Rumunia i Turcja, która odzyskała Adrianopol. Pokój bukareszteński z 10 sierpnia 1913 roku odebrał Bułgarii większość zdobyczy w Macedonii i południową Dobrudżę. Serbia prawie podwoiła obszar, co Austro-Węgry uznały za zagrożenie, a Bułgaria i Turcja, szukając odwetu, przyłączyły się w czasie wielkiej wojny do państw centralnych. Wielu dowódców z lat 1914–1918 zdobywało doświadczenie właśnie w tych wojnach.