Państwa centralne

Rdzeniem był sojusz niemiecko-austro-węgierski z 1879 roku, który po przystąpieniu Włoch w 1882 roku stał się trójprzymierzem. W 1914 roku Włochy uznały jednak, że sojusz obronny nie zobowiązuje ich do udziału w wojnie wywołanej przez Austro-Węgry, ogłosiły neutralność, a w 1915 roku przeszły na stronę Ententy. Imperium Osmańskie zawarło tajny sojusz z Niemcami 2 sierpnia 1914 roku i weszło do wojny jesienią, a Bułgaria związała się z nimi we wrześniu 1915 roku. Czterech sojuszników nazywano też poczwórnym przymierzem.

Państwa centralne pokonały Serbię, Czarnogórę i Rumunię, a w 1918 roku zawarły w Brześciu pokój z Ukraińską Republiką Ludową i Rosją bolszewicką. 5 listopada 1916 roku Niemcy i Austro-Węgry ogłosiły utworzenie Królestwa Polskiego na ziemiach zajętych Rosji, licząc na polskiego rekruta. Jesienią 1918 roku sojusz się rozpadł: rozejmy podpisały kolejno Bułgaria, Turcja, Austro-Węgry i Niemcy.